شعار روشن نگری
"روشن نگری ، خروج آدمی ست از نابالغی ِ به تقصیر خویشتن ِ خود. و نا بالغی ، ناتوانی در به کار گرفتن فهم خویشتن است بدون هدایت دیگری .به تقصیر خویشتن است این نابالغی ، وقتی که علّت آن نه کمبود فهم ، بلکه کمبود اراده و دلیری در به کار گرفتن آن باشد بدون هدایت دیگری . " دلیر باش در به کار گرفتن فهم خویش" این است شعار روشن نگری. تن آسایی و ترسویی ست که سبب می شود بخش بزرگی از آدمیان ، با آن که طبیعت آنان را دیر گاهی است به بلوغ رسانیده و از هدایت غیر رهایی بخشیده ، با رغبت همه ی عمر نا بالغ بمانند ، و دیگران بتوانند چنین ساده و آسان خود را به مقام قیم ایشان بر کشانند . نابالغی آسودگی ست."[1]
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم فروردین 1388ساعت 11:15  توسط عبدالعلی عنایتی
|
