درماندگی روشنفکران
افلاطون دو رساله به نام هیپیاس دارد .یکی به نام هیپیاس بزرگ و دیگری به نام هیپیاس کوچک.موضوع بحث درهیپیاس بزرگ "زیبا" است و موضوع هیپیاس کوچک "دروغ" . در هیپیاس کوچک نتیجه ی بحث به اینجا می رسد کسی که کار زشت و بد و خلاف حق را خواسته و دانسته مرتکب می شود بهتر است از کسی است که همین کار ها رو نا خواسته مرتکب می شود .یا کسی که خواسته و دانسته دروغ می گوید بهتر از کسی است که نا خواسته دروغ می گوید . چون کسی که نا خواسته دروغ می گوید ممکن است از روی نادانی راست بگوید.هیپیاس می گوید من نمی توانم نتیجه بحث را بپذیرم چون در دادگاه کسی که عمدا دروغ می گوید تنبیه و مجازاتش بیشتر از کسی است که بی عمد دروغ می گوید .سقراط می گوید من در این گونه مسائل متحیر و سر گردانم " ولی حیرت و آوارگی من و نادانان چون من در این مسائل شگفت آور نیست شگفتی اینجاست که شما مردان دانا نیز آواره و سر گردانید و درد بی درمان ما این است که شما نیز نمی توانید ما را از این آوارگی برهانید."(مجموعه آثار افلاطون ، جلد دوم ، محمد حسن لطفی ، ص 664) آیا ایرادی که سقراط بر هیپیاس همه چیز دان و همه کاره می گیرد بر روشنفکران ما وارد نیست.؟